Alexandroupolis

city_2Η πρώτη ονομασία της ήταν Δεδέαγατς και ο μύθος θέλει να πήρε το όνομά της από έναν μουσουλμάνο ιερωμένο που έζησε και θάφτηκε στη σκιά μιας βελανιδιάς (Dedeağaç= dede σημαίνει παππούς και ağaç σημαίνει δέντρο). Η ανάπτυξη του οικισμού ανάγεται στα μέσα του 19ου αιώνα όταν η περιοχή ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας λόγω της δραστηριότητας ξένων εταιριών που έκαναν έργα υποδομής. Το 1870 επιλέγεται να κατασκευαστεί στο Δεδέαγατς σιδηροδρομικός σταθμός για την γραμμή Αδριανούπολης – Αιγαίο Πέλαγος και ένα λιμάνι. Έτσι συγκεντρώνονται Έλληνες έμποροι από τις γύρω περιοχές (Αίνο, Μαρώνεια, Μάκρη κ.α.) ενώ το πληθυσμιακό μωσαϊκό αποτελείται από Οθωμανούς Τούρκους, Βούλγαρους, Αρμένιους, Φραγκολεβαντίνους και Εβραίους που χτίζουν θρησκευτικά μνημεία τα περισσότερα των οποίων σώζονται ως τις μέρες μας.

Πολύ νωρίς απέκτησε ένα σύγχρονο ρυμοτομικό σχέδιο από μηχανικούς του Ρωσικού Στρατού, στη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού πολέμου του 1877-1878 όταν ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν και εγκαταστάθηκαν στην πόλη. Στα τέλη του 19ου αιώνα αποτελούσε ένα μεγάλο διαμετακομιστικό κέντρο της ευρύτερης Θράκης που συνδέονταν με την Θεσσαλονίκη και την Κωνσταντινούπολη, αλλά και με τα μεγαλύτερα λιμάνια της Μεσογείου. Στις 14 Μαΐου 1920 η πόλη ενσωματώνεται στον ελληνικό εθνικό κορμό και λίγους μήνες αργότερα μετονομάζεται σε Αλεξανδρούπολη προς τιμήν του τότε Βασιλιά της city_4Ελλάδος Αλέξανδρου A΄ που την επισκέφθηκε.

Σήμερα η πόλη αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους συγκοινωνιακούς κόμβους, καθώς προσεγγίζεται αεροπορικώς, σιδηροδρομικώς, οδικώς (Εγνατία Οδός) και ακτοπλοϊκώς. Στην πόλη υπάρχουν σύγχρονες ξενοδοχειακές μονάδες και συνεδριακό κέντρο. Λειτουργούν τέσσερα τμήματα του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης (Τμήμα Επιστημών Εκπαίδευσης στην Προσχολική Ηλικία, Τμήμα Ιατρικής, Τμήμα Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής και Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης). Το Τμήμα Ιατρικής στεγάζεται σε ένα από τα μεγαλύτερα και πλέον σύγχρονα νοσοκομεία των Βαλκανίων. Από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης είναι ο Φάρος που κατασκευάστηκε το 1880, η Αρμένικη Εκκλησία (1875), ο Μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Νικολάου (1901), η Καθολική Εκκλησία (1901), το Τζαμί (τέλη 19ου αι.), η Ζαρίφειος Παιδαγωγική Ακαδημία, η Δημοτική Βιβλιοθήκη (Καπνομάγαζο). Η πόλη διαθέτει αξιόλογα Μουσεία: Εθνολογικό Μουσείο Θcity_3ράκης, Εκκλησιαστικό Μουσείο, Ιστορικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης, Λαογραφικό Μουσείο Καππαδοκών, Μουσείο Φυσικής Ιστορίας.

Alexandroupolis

Its first name was Dedeagats and the legend says that took its name from a Muslim priest who lived and was buried under the shade of an oak (Dedeağaç=dede means grandfather and ağaç means tree in Turkish). The development of the settlement dates back to the mid 19th century when the area was part of the Ottoman Empire due to the operations of foreign companies that made infrastructure. In 1870 a railway station is built in order to serve the line Edirne – Aegean Sea and a port. Thus Greek merchants from the surrounding areas (Enos, Maronia, Makri, etc.) are gathered while the population mosaic is composed of Ottoman Turks, Bulgarians, Armenians, French Levantines and Jews who built religious monuments most of which survive to this day.

Very early the city acquired a modern street design by engineers of the Russian Army during the Russo-Turkish war of 1877-1878 when Russian forces occupied and settled in the city. In the late 19th century became a major transport hub of the wider Thrace connected with Thessaloniki and Istanbul and with the largest ports in the Mediterranean. On 14th May 1920 the city was incorporated into Greek national territory and a few months later renamed Alexandroupolis in honor of the visit of King then Alexander The First of Greece.

city_1Today the city is one of the most important transport hubs due to access by air, rail, road (Egnatia Odos) and boat. In the city there are modern hotels and conference center. There are four departments of the Democritus University of Thrace (Department of Early Childhood Education, School of Medicine, Department of Molecular Biology and Genetics and Department of Education). The Faculty of Medicine is housed in one of the largest and most modern hospitals in the Balkans. The most important city’s attractions are the lighthouse, built in 1880, the Armenian Church (1875), the Cathedral of St. Nicholas (1901), the Catholic Church (1901), the Mosque (late 19th century), the Zarifeios Pedagogy Academy, the Municipal Library (former tobacco house). The city has remarkable Museums: Ethnological Museum of Thrace, Ecclesiastical Museum, Alexandroupolis’s Historical Museum, Cappadokian Folklore Museum, Museum of Natural History.